آروین صداقت کیش: "سیمرغ" منحصر به فرد نیست

نوشته شده توسط persianartmusic Posted in گفت و گو بازدید: 790

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

آروین صداقت کیش: "سیمرغ" منحصر به فرد نیست

موسیقی هنری ایران: یک منتقد موسیقی ایرانی گفت: اگر تاریخچه گروه نوازی موسیقی ایرانی بدون در نظر گرفتن آثار گروه فرامرز پایور و یا حسین علیزاده را دنبال کنیم متوجه خواهیم شد که سیمرغ اثر منحصر به فردی نیست.

به گزارش خبرنگار مهر، آروین صداقت کیش منتقد موسیقی با بیان این مطلب ضمن حضور در خبرگزاری مهر و شرکت در نشست نقد و بررسی قطعه "سیمرغ" که با حضور حمید متبسم آهنگساز، محمدرضا درویشی رهبر ارکستر و همایون شجریان خواننده برگزار شد درخصوص آهنگسازی قطعه "ونوشه" گفت : قطعه "ونوشه" در سال ۶۹ برای نخستین بار اجرا شد و اگر به تاریخچه گروه نوازی موسیقی نگاهی بیندازیم متوجه خواهیم شد که مشابهاتی داشته است ولی خود من به شخصه قطعه "بوی نوروز" که کار آقای متبسم نیز هست را از قطعه"ونوشه" پیشروتر می دانم و اعتبار "بوی نوروز" برای من بیش از این قطعه است.

وی در ادامه افزود : با یک نگاه کلی به قطعه "ونوشه" به اندیشه ای که در پس ذهن آهنگساز بوده پی خواهیم برد و متوجه خواهیم شد که متبسم اندیشه همآوردی تک ساز با یک گروه سازی را داشته است و آنگاه می رسیم به کنسرتو سه تار آقای پایور که در اوخر دهه ۴۰ ساخته است بنابراین از جهت همآوردی شبیه به قطعه "ونوشه" است با وجود همه تفاوتهایی که دارد در نتیجه کار تازه ای نیست ضمن اینکه قطعه "ونوشه" که در سال ۱۳۶۹ نوشته و اجرا شد به هیچ عنوان شبیه به این قطعه در سال ۱۳۸۹نیست و تفاوتهایی دارد.

در ادامه این نشست حمید متبسم آهنگساز قطعه "ونوشه" با اشاره به صحبتهای این منتقد گفت: مقایسه قطعه ضبط شده "ونوشه" که در سال ۶۹ با امکانات بسیار محدودی ضبط شد با اجرای این قطعه  در سال ۱۳۸۹ از اساس اشتباه است چرا که در آن زمان تصور اجرای صحنه ای را نداشتم و تصور من اجرای این اثر با یک دو کمانچه یک و دو تار و یک قیچک بود اما در حال حاضر شرایط فرق کرده و ۵ درصد از قطعه براساس خط قیچک باس است درحالی که در آن دوران هیچ قیچک باسی وجود نداشت و اصولا این همه نوازنده خوب قیچک نداشتیم بنابراین مقایسه این دو قضاوت نا صحیحی است.

صداقت کیش در ادامه صحبتهای خود به شیوه رهبری محمدرضا درویشی اشاره کرد و گفت : آقای درویشی را تا قبل از این اجرا به عنوان یک آهنگساز خوب می شناختم اما در این اجرا در مقام رهبر ارکستر ظاهر شد که چنین حضوری زیبا و قابل تقدیر است و به اعتقاد من آقای درویشی در رهبری قطعه "ونوشه" آنچه خودش در نظر داشته را به ارکستر تحمیل کرده است به این معنا که ایشان "ونوشه" مخصوص خودش را از دل ارکستر بیرون کشیده است در واقع درویشی به عنوان رهبر ارکستر برخی از خطوط موسیقایی که در اجرای سال ۶۹ ضبط شده بود ولی شنیده نمی شد را در این اجرا ظاهر کرده است.

وی در ادامه افزود : به اعتقاد من آهنگسازی حمید متبسم در قطعه سیمرغ کار تازه ای است به خصوص در ارتباط بین شعر و موسیقی معتقدم که ایشان یک قدم جلوتر از آهنگسازان دیگر است.

پس از پایان صحبتهای صداقت کیش، محمدرضا درویشی با اشاره به صحبتهای این منتقد گفت : با توجه به آنچه شما از مجموع کار گفتید برداشت من این است که به عنوان یک منتقد معتقد هستید که قطعه "بوی نوروز" پیشروتر است پس چطور شد که "سیمرغ" را یک گام به جلو می دانید؟

این منتقد موسیقی در پاسخ گفت : منظور من سبک کار آقای متبسم در گروه نوازی و اجرایی کردن ایده های ناب در هنر موسیقی است. یکی از بحثهایی که اخیرا در موسیقی ایرانی مطرح است توجه به این مطلب است که موسیقی ایرانی را از جهت کیفیت بیانی متحول کنیم. در واقع هدف این است که اشعاری با موسیقی ایرانی همراه شود که تا به حال کمتر از آنها استفاده شده است مثل اجرای اپراهای عروسکی که اخیرا اجرا شده است و بار دارامتیک نمایش با موسیقی ایرانی بیشتر شده است.

آروین صداقت کیش در ادامه افزود : علت طرح این مبحث این است که موسیقی ایرانی به غایت توان بازنمایی اندکی داشته است به این معنا که برای بازنما کردن یک تصویر از طریق موسیقی ایرانی تلاشهای اندکی صورت گرفته است به همین خاطر به دلیل ابزار اندکی که در دست بوده موفق به این کار نشده ایم اما قطعه سیمرغ یک گام جلوتر است و به آهنگساز کمک می کند که از بیان معمولی آواز ایرانی دور شود و در این بین نقش همایون شجریان بسیار پر رنگ است چرا که معتقدم لحن آوازی این خواننده موسیقی ایرانی با هرآنچه در گذشته خوانده است متفاوت است.

پس از پایان صحبتهای صداقت کیش، آهنگساز این اثر درخصوص نقدهای مطرح شده نسبت به دوقطعه "ونوشه" و "سیمرغ" گفت : قضاوت درباره اثری که تنها یکبار در اجرای زنده شنیده شده بسیار مشکل است و من به عنوان موزیسینی که سالها در عرصه موسیقی ایرانی کار می کنم و ۵۰ سال هم هست که به طور مدام موسیقی شنیده ام هیچگاه درباره قطعه های که تنها یکبار شنیده ام قضاوت نمی کنم به خصوص اینکه قضاوت شما در برخی موارد بسیار فنی بود و به چندصدایی بودن قطعه سیمرغ اشاره کردید و این قضاوت را تنها با یکبار شنیدن نمی توان انجام داد.

وی در ادامه افزود : در ارتباط با نوآوری من اصلا ادعایی ندارم ولی این بحث از یک جهت ممکن است که اهمیت داشته باشد که تا کنون اثری برای سازهای ایرانی با این حجم کمتر نوشته شده است و نکته بعد اینکه قطعه"ونوشه" با دید کنسرتو نوشته شده است ولی قطعه پایور قطعه ای است گروه می نوازد و رنگ سه تار بیشتر است درست مثل اجراهای گروه دستان که ساز تار نقش بسیاری در آن بازی می کند نابراین همانطور که گفتم مقایسه این دو اثر با یکدیگر اشتباه است.

کیوان فرزین از دیگر منتقدان حاضر در این جلسه در پایان با اشاره به کاستیهای موجود در بخش اجرای گفت: به اعتقاد من دست اندرکاران برگزاری یک کنسرت در درجه نخست باید خودشان را جای مخاطب بگذارند و از نگاه آنها به یک اجرا بنگرند. البته خود من به عنوان کسی که به دفعات کنسرت برگزار کرده ام به مشکلات اجرای کنسرت آگاه هستم اما با توجه به همه کاستیها مانند تاخیر در صدور مجوز و غیره بهتر بود با آوردن افراد متخصص بحث برگزاری کنسرت را جدی تر می گرفتیم چرا که من به عنوان یک مخاطب نمی توانم بپذیرم که ۴۵ هزار تومان پول بدهم و در مکان کنسرت در نقطه ای بنشینم که صحنه را نبینم.

وی در پایان افزود: در جامعه ما کنسرت رفتن به یک فرهنگ تبدیل شده است و اگر مخاطب در کنسرتها احساس نارضایتی کند دیگر به تماشای اجراهای زنده نمی رود و کنسرت رفتن را از سبد هزینه های خودش حذف می کند از همین رو اگر ۱۰۰ درصد از هزینه خرج شده صرف برگزاری کنسرت می شد شاید با اجرای موفقتری در سه شب برگزاری کنسرت روبرو می بودیم.

نوزدهم مرداد هشتاد و نه

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131